CHANDNI HAMAL
After a 3-month-long study in the Jankauli buffer zone community forest in eastern Chitwan, the scientists are preparing to use Mikania micrantha compost for agriculture purposes. Last year, a group of agriculture scientists had started a study to save crops from Mikania micrantha, which has become a major threat for plants and nuisance for the wildlife. "Mikania micrantha vine should be cut before it flowers otherwise there will be a chance of further expansion of the weed if it is allowed to bear fruit," said Dr Rajesh Rai, who holds a Ph D on Mikania micrantha. Rai was of the opinion that the invading vine could be used as a good source of compost fertilizer. He further claimed that Mikania micrantha would not revive from the compost made from its vine cut before flowering. He informed pervasive Mikania micrantha in Jankauli buffer zone community forest has deceased by around 90 percent after it was cut down for the third time. He also informed that the they were going to apply the same technique to contain the Mikania micrantha invasion in the Chitwan National Park also. A three-day workshop to empower the local authorities to check the invading weed is currently under way in Chitwan. Assistant Professor at Pokhara Forestry Campus, Rajan Subedi, suggested launching concerted efforts to stop the expansion of the Mikania micrantha, which has been ubiquitously found in almost all forests. "There is no alternative other than to make compost from the vine to get rid of it," he said According to Yam Bahadur Pariyar, the chairman of Buffer Zone Management Committee, the invading vine has been posing a real challenge for the conservation of bio-diversity and wildlife. District Forest Officer Indra Sapkota said that they were introducing a provision requiring each community forest to manage two hectares of Mikania micrantha a year. Basudev Chapagain, the chairman of the Mirga Kunja Buffer Zone Consumer Committee, underscored the need for making a work plan to fight the invasion of the weed. |
||
Nepal Agriculture Info
Tuesday, February 12, 2013
Make compost from Mikania micrantha to save crops: Scientists
Thursday, November 29, 2012
गड्यौला बेचेर लखपति!
मनोज अधिकारी, पोखरा, मंसिर १५ - चितवन शारदानगरका तेजबहादुर लामाले एक लाख गड्यौला बेचेर एक लाख रुपैयाँ कमाएका छन्। यस्तै छोटो अवधिमा गड्यौलाको मल बेचेर उनले थप ६ लाख रुपैयाँ आम्दानी गरेका छन्।
दिनदिनै माग बढेपछि उनले गड्यौला बिक्री बन्द गरेर मल मात्र बेच्न थालेका छन्। उनी उत्पादन बढाएर मासिक ५ टन मल बेच्ने तयारीमा जुटेका छन्।
वर्षभरी खेतीपाती गरेर मुस्किलले खान-लाउन पुग्ने अवस्थाका उनी गड्यौलाको मलबाट महिनामै झण्डै एक लाख रुपैयाँ कमाउन सक्ने भएका छन्। उनका दुई छोरा धन कमाउन दुवई गएका छन्। तर अहिले ५५ वर्षे बृद्व लामा विदेश गएका छोराको भन्दा राम्रो कमाई गरिरहेका छन्।
दिनदिनै माग बढेपछि उनले गड्यौला बिक्री बन्द गरेर मल मात्र बेच्न थालेका छन्। उनी उत्पादन बढाएर मासिक ५ टन मल बेच्ने तयारीमा जुटेका छन्।
वर्षभरी खेतीपाती गरेर मुस्किलले खान-लाउन पुग्ने अवस्थाका उनी गड्यौलाको मलबाट महिनामै झण्डै एक लाख रुपैयाँ कमाउन सक्ने भएका छन्। उनका दुई छोरा धन कमाउन दुवई गएका छन्। तर अहिले ५५ वर्षे बृद्व लामा विदेश गएका छोराको भन्दा राम्रो कमाई गरिरहेका छन्।
Friday, November 16, 2012
Report from the field
NOV 14 -
My family has a piece of arable land on the outskirts of the Kathmandu valley where we live. One might think that having land should make one happy and proud in terms of property value. However, it can be a source of tension for farmers. My family lives in a close-knit community where everybody knows everyone. It has been a long tradition for everybody in the community not to keep their land barren. It is not an issue whether one grows crops and makes a profit or a loss, but not cultivating the farm could be an issue.
Many of my neighbours in the community have sold their land and invested the money in non-productive areas like building concrete houses and buying brand new motorcycles. Some have bought jewellery for their wives. They dreamed of big things when they had money, and their lifestyles changed. However, the heady times did not last long, not even a year.
My family has a piece of arable land on the outskirts of the Kathmandu valley where we live. One might think that having land should make one happy and proud in terms of property value. However, it can be a source of tension for farmers. My family lives in a close-knit community where everybody knows everyone. It has been a long tradition for everybody in the community not to keep their land barren. It is not an issue whether one grows crops and makes a profit or a loss, but not cultivating the farm could be an issue.
Many of my neighbours in the community have sold their land and invested the money in non-productive areas like building concrete houses and buying brand new motorcycles. Some have bought jewellery for their wives. They dreamed of big things when they had money, and their lifestyles changed. However, the heady times did not last long, not even a year.
Thursday, November 8, 2012
कृषि व्यवसायीकरणका समस्या
डा. युवकध्वज जी.सी.
कृषिप्रधान देश नेपालमा कृषि उत्पादनले नै देशको संख्याको खाद्य आपूर्तिलाई भरथेग गर्न नसक्नु दुःखलाग्दो कुरा हो । यस्तो हुनुमा दर्जनौैं कारण भए पनि प्रमुख रूपमा कृषि उत्पादन र उत्पादकत्व नै कमी हुनु हो । कृषि उत्पादन न्यून हुनुमा यस क्षेत्रमा राष्ट्रिय रूपमा विनियोजित बजेट नै अत्यन्त न्यून (३ दशमलव २ प्रतिशत) हुनु, विकसित प्रविधि नेपाली माटो र पाटोमा सामाजिक, आर्थिक र भू-बनोटीय एवं जमिनको वितरण प्रणाली अनुरूप मेल नखानु प्रमुख छन् । त्यसका साथसाथै कृषिक्षेत्रको प्रतिफल तुलनात्मक रूपमा फाइदा जनक नभई लागत बढी हुनु र युवाहरूमा दिनानुदिन कृषि पेसाप्रति वितृष्णा फैलिई टाढिँदै बरु अरबका ताता खाडीमा जान तयार हुनुले भविष्यमा ठूलै चुनौती आउने देखिन्छ । कृषिमा धेरै चुनौती भए पनि प्रमुख रूपमा यो व्यवसायमा आश्रति भई श्रम खर्चने युवाशक्ति पलायन हुनु, कृषियोग्य जमिन घडेरीकरण भई खेती गरिने क्षेत्र साँघुरिनु, चक्लाबन्दीको सट्टा खण्डीकरण हुनु प्रमुख समस्या रहेका छन् ।
कृषिप्रधान देश नेपालमा कृषि उत्पादनले नै देशको संख्याको खाद्य आपूर्तिलाई भरथेग गर्न नसक्नु दुःखलाग्दो कुरा हो । यस्तो हुनुमा दर्जनौैं कारण भए पनि प्रमुख रूपमा कृषि उत्पादन र उत्पादकत्व नै कमी हुनु हो । कृषि उत्पादन न्यून हुनुमा यस क्षेत्रमा राष्ट्रिय रूपमा विनियोजित बजेट नै अत्यन्त न्यून (३ दशमलव २ प्रतिशत) हुनु, विकसित प्रविधि नेपाली माटो र पाटोमा सामाजिक, आर्थिक र भू-बनोटीय एवं जमिनको वितरण प्रणाली अनुरूप मेल नखानु प्रमुख छन् । त्यसका साथसाथै कृषिक्षेत्रको प्रतिफल तुलनात्मक रूपमा फाइदा जनक नभई लागत बढी हुनु र युवाहरूमा दिनानुदिन कृषि पेसाप्रति वितृष्णा फैलिई टाढिँदै बरु अरबका ताता खाडीमा जान तयार हुनुले भविष्यमा ठूलै चुनौती आउने देखिन्छ । कृषिमा धेरै चुनौती भए पनि प्रमुख रूपमा यो व्यवसायमा आश्रति भई श्रम खर्चने युवाशक्ति पलायन हुनु, कृषियोग्य जमिन घडेरीकरण भई खेती गरिने क्षेत्र साँघुरिनु, चक्लाबन्दीको सट्टा खण्डीकरण हुनु प्रमुख समस्या रहेका छन् ।
Monday, October 15, 2012
३ सय बिघाको केरा नष्ट
काठमाडौ, आश्विन २५ -
चितवन पदमपुरका किसानले करिब ३ सय बिघामा फलेका केरा नष्ट गरेका छन् ।
व्यापारीहरूले बढी नाफा लिन लगानीसमेत नउठ्ने गरी सस्तोमा किन्न खोजेपछि
उनीहरूले बारीमै पुरेर केरा नष्ट गरेका हुन् ।
'लगानी उठ्ने गरी मूल्य पाएनौं,' विक्रम अधिकारीले भने, 'त्यसैले बरु मल हुन्छ भन्दै करिब ३ सय रोपनीमा लगाइएको केरा बारीमै पुरियो ।' पदमपुरमा करिब ५ सय घर धुरी किसानले ५ वर्षदेखि केरा खेती गर्दै आएका छन् ।
अधिकारीका अनुसार व्यापारीले शत प्रतिशत नाफा नहुने भएकाले केरा नकिनेका हुन् । 'यहाँ व्यापारीका दलाल केरा किन्न आउँथे र शत प्रतिशत नाफा हुने गरी सस्तोमा पाए मात्र किन्थे,' अधिकारीले भने, 'यसपालि त केरा किन्न कोही आएनन् ।' काठमाडौंस्थित कुलेश्वरका व्यापारीहरूले पदमपुरका केरा सानो भएकाले नकिनेको दाबी गरे । 'पदमपुरका केरा सानो भएकाले बिक्दैन,' व्यापारी चन्द्रेश्वर साहले भने, 'किनेर घाटा मात्र हुन्छ ।' अधिकारी पनि खेती गरेको ३/४ वर्षमा केरा सानो हुने बताउँछन् । 'पहिला पदमपुरको जस्तो राम्रो केरा अन्त पाइँदैन भन्दै व्यापारीहरू बासै बसेर केरा किन्थे,' उनी भन्छन्, 'अहिले केरा केही सानो फल्छ । तर सानो केराको मूल्य थोरै राख्दा पनि फाइदा हुन्छ ।'
'लगानी उठ्ने गरी मूल्य पाएनौं,' विक्रम अधिकारीले भने, 'त्यसैले बरु मल हुन्छ भन्दै करिब ३ सय रोपनीमा लगाइएको केरा बारीमै पुरियो ।' पदमपुरमा करिब ५ सय घर धुरी किसानले ५ वर्षदेखि केरा खेती गर्दै आएका छन् ।
अधिकारीका अनुसार व्यापारीले शत प्रतिशत नाफा नहुने भएकाले केरा नकिनेका हुन् । 'यहाँ व्यापारीका दलाल केरा किन्न आउँथे र शत प्रतिशत नाफा हुने गरी सस्तोमा पाए मात्र किन्थे,' अधिकारीले भने, 'यसपालि त केरा किन्न कोही आएनन् ।' काठमाडौंस्थित कुलेश्वरका व्यापारीहरूले पदमपुरका केरा सानो भएकाले नकिनेको दाबी गरे । 'पदमपुरका केरा सानो भएकाले बिक्दैन,' व्यापारी चन्द्रेश्वर साहले भने, 'किनेर घाटा मात्र हुन्छ ।' अधिकारी पनि खेती गरेको ३/४ वर्षमा केरा सानो हुने बताउँछन् । 'पहिला पदमपुरको जस्तो राम्रो केरा अन्त पाइँदैन भन्दै व्यापारीहरू बासै बसेर केरा किन्थे,' उनी भन्छन्, 'अहिले केरा केही सानो फल्छ । तर सानो केराको मूल्य थोरै राख्दा पनि फाइदा हुन्छ ।'
फौजी कीराले धानबाला झार्यो
नेपालगन्ज, आश्विन ३० -
फौजी कीराले बाँके र बर्दियाका एक दर्जनभन्दा बढी गाविसका किसानको धानबाली
नष्ट गराएको छ । फौजी कीरा (आर्मी वर्म) उज्यालो हुँदा लुक्ने र सूर्यास्त
हुन थालेपछि निस्केर सैनिक शैलीमा एकैसाथ बालीमा पस्छन् । अनि बाला काटेर
नष्ट पार्छन् ।
'साँझसम्म पहेलै देखिने धान बिहान हेर्दा पराल मात्र हुन्छ,' आफ्नो तीन बिघा जमिनको पूरै धान सखाप भएको सुनाउँदै मैनापोखर-३ का किसान कमताप्रसाद थारूले भने, 'भित्र्याउने बेलाको बाली पूरै नष्ट भयो । अब के खाने ?' कीराले खानेभन्दा बढी काट्ने हुँदा खेतैभरि धान खसेको देखिन्छ । कीराको आक्रमणबाट किसानहरूमा हाहाकार मच्चिएको छ । नियन्त्रण गर्ने उपाय नभएकाले चिन्तित किसानहरू कृषि कार्यालयमा हारगुहार माग्न धाइरहेका छन् । 'भएको एक बिघाको खेती केही रहेन,' चिन्तित देखिएकी सीतारानी थारूले भनिन्, 'कृषि कार्यालयबाट कुनै सहयोग पाएनौं ।' फौजी कीराले १५ दिनदेखि बाँके र बर्दियाका दर्जनभन्दा बढी गाविस क्षेत्रको धानबाली काटेर नोक्सान पुर्याएको छ । बाँकेका महादेवपुरी, कचनापुर, परसपुर र इन्द्रपुरमा फौजी कीरा फैलिएको छ । कीराको प्रभाव बर्दियाका मैनापोखरा, कालिका र महमदपुरका खेतमा पाकेको र पाक्न थालेको धान कीराले सखाप पारिरहेका छन् ।
'साँझसम्म पहेलै देखिने धान बिहान हेर्दा पराल मात्र हुन्छ,' आफ्नो तीन बिघा जमिनको पूरै धान सखाप भएको सुनाउँदै मैनापोखर-३ का किसान कमताप्रसाद थारूले भने, 'भित्र्याउने बेलाको बाली पूरै नष्ट भयो । अब के खाने ?' कीराले खानेभन्दा बढी काट्ने हुँदा खेतैभरि धान खसेको देखिन्छ । कीराको आक्रमणबाट किसानहरूमा हाहाकार मच्चिएको छ । नियन्त्रण गर्ने उपाय नभएकाले चिन्तित किसानहरू कृषि कार्यालयमा हारगुहार माग्न धाइरहेका छन् । 'भएको एक बिघाको खेती केही रहेन,' चिन्तित देखिएकी सीतारानी थारूले भनिन्, 'कृषि कार्यालयबाट कुनै सहयोग पाएनौं ।' फौजी कीराले १५ दिनदेखि बाँके र बर्दियाका दर्जनभन्दा बढी गाविस क्षेत्रको धानबाली काटेर नोक्सान पुर्याएको छ । बाँकेका महादेवपुरी, कचनापुर, परसपुर र इन्द्रपुरमा फौजी कीरा फैलिएको छ । कीराको प्रभाव बर्दियाका मैनापोखरा, कालिका र महमदपुरका खेतमा पाकेको र पाक्न थालेको धान कीराले सखाप पारिरहेका छन् ।
गाई पालेर २१ वर्षमै सफल
Lila Nath Ghimire
काठमाडौं, आश्विन २१ - उनी भर्खरै २१ वर्ष लागेका छन् । उनको व्यावसायिक प्रगति भने परिपक्व व्यक्तिको भन्दा बढी छ । ऋण गरेर गाईपालन सुरु गरेको एक वर्ष नपुग्दै उनले दूध बेचेर मासिक झन्डै १ लाख रुपैयाँ कमाउन थालेका छन् ।
युवा स्वरोजगार कार्यक्रमसँग ऋण लिएर गत वर्ष सुरु गरेको व्यवसाय अपत्यारिलो किसिमले फस्टाएको छ । मामाले दिएको बाच्छी पालेर सुरु भएको उनको व्यवसायमा सानाठूला गरी २९ वटा गाई थपिएका छन् । व्यवसायमा उदाहरण प्रस्तुत गरेबापत उनले शुक्रबार राजधानीमा गभर्नर युवराज खतिवडाको हातबाट ५ हजार रुपैयाँ पुरस्कार पाउन सफल भए । कृषि सहकारी केन्द्रीय संघका तर्फबाट नमुना कृषि उद्यमीका रूपमा उनलाई दोसल्ला, सम्मानपत्रसहित सम्मान गर्दा हलमा उपस्थित हजारौं सहभागीले जिब्रो टोके । लामो समय ताली बजाएर उनलाई प्रोत्साहन गरे ।
काठमाडौं, आश्विन २१ - उनी भर्खरै २१ वर्ष लागेका छन् । उनको व्यावसायिक प्रगति भने परिपक्व व्यक्तिको भन्दा बढी छ । ऋण गरेर गाईपालन सुरु गरेको एक वर्ष नपुग्दै उनले दूध बेचेर मासिक झन्डै १ लाख रुपैयाँ कमाउन थालेका छन् ।
युवा स्वरोजगार कार्यक्रमसँग ऋण लिएर गत वर्ष सुरु गरेको व्यवसाय अपत्यारिलो किसिमले फस्टाएको छ । मामाले दिएको बाच्छी पालेर सुरु भएको उनको व्यवसायमा सानाठूला गरी २९ वटा गाई थपिएका छन् । व्यवसायमा उदाहरण प्रस्तुत गरेबापत उनले शुक्रबार राजधानीमा गभर्नर युवराज खतिवडाको हातबाट ५ हजार रुपैयाँ पुरस्कार पाउन सफल भए । कृषि सहकारी केन्द्रीय संघका तर्फबाट नमुना कृषि उद्यमीका रूपमा उनलाई दोसल्ला, सम्मानपत्रसहित सम्मान गर्दा हलमा उपस्थित हजारौं सहभागीले जिब्रो टोके । लामो समय ताली बजाएर उनलाई प्रोत्साहन गरे ।
Subscribe to:
Posts (Atom)